Het is de kracht
Die je doet glimlachen
Door je tranen heen
De warmte
Op een koude winterdag
Wanneer je weer alleen
Zit te dromen
Van die prins op het witte paard
Is hij wel
Het wachten waard?
Of blijft het heerlijk
Om even weg te dromen
Ondanks je vrees
Dat hij wel nooit (meer) langs zal komen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten